پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۱

با آن که سبک‌تری ز تو در دین نیست

گویی که جز آرام، مرا آیین نیست

غفلت نگذارد که در آیی از جای

سنگینی خواب آدمی، تمکین نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۳چون قافله از وادی مجنون بگذشت
  2. شمارهٔ ۱۶۴دانی که چرا قضا چو نقش تو نگاشت
  3. شمارهٔ ۱۶۵گر نخل نشانده‌ای ثمر خواهی داشت
  4. شمارهٔ ۱۶۶تا بود هوس، به دل قرارم نگذاشت
  5. شمارهٔ ۱۶۷شب بی تو مرا به ناله و سوز گذشت
  6. شمارهٔ ۱۶۸بس مرد که از تندی خود رسوا گشت
  7. شمارهٔ ۱۶۹نتوان گهر راز به هر مثقب سفت
  8. شمارهٔ ۱۷۰روزی صوفی در تصوف می‌سفت
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.