پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۳

چون قافله از وادی مجنون بگذشت

محمل سوی بیستون کشیدیم ز دشت

دیدیم که مرغ روح فرهاد هنوز

بر گرد بنای قصر شیرین می‌گشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۵گر نخل نشانده‌ای ثمر خواهی داشت
  2. شمارهٔ ۱۶۶تا بود هوس، به دل قرارم نگذاشت
  3. شمارهٔ ۱۶۷شب بی تو مرا به ناله و سوز گذشت
  4. شمارهٔ ۱۶۸بس مرد که از تندی خود رسوا گشت
  5. شمارهٔ ۱۶۹نتوان گهر راز به هر مثقب سفت
  6. شمارهٔ ۱۷۰روزی صوفی در تصوف می‌سفت
  7. شمارهٔ ۱۷۱تا کی گویی فلانی این گوهر سفت
  8. شمارهٔ ۱۷۲آنم که به من هیچ‌کس الفت نگرفت
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.