شمارهٔ ۱۶۲

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۶۴دانی که چرا قضا چو نقش تو نگاشت
2. شمارهٔ ۱۶۵گر نخل نشانده‌ای ثمر خواهی داشت
3. شمارهٔ ۱۶۶تا بود هوس، به دل قرارم نگذاشت
4. شمارهٔ ۱۶۷شب بی تو مرا به ناله و سوز گذشت
5. شمارهٔ ۱۶۸بس مرد که از تندی خود رسوا گشت
6. شمارهٔ ۱۶۹نتوان گهر راز به هر مثقب سفت
7. شمارهٔ ۱۷۰روزی صوفی در تصوف می‌سفت
8. شمارهٔ ۱۷۱تا کی گویی فلانی این گوهر سفت