پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۶

تا بود هوس، به دل قرارم نگذاشت

وز شغل طلب، به هیچ کارم نگذاشت

حاصل، که پراکنده خیالی هرگز

آواره نکرد و در دیارم نگذاشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۸بس مرد که از تندی خود رسوا گشت
  2. شمارهٔ ۱۶۹نتوان گهر راز به هر مثقب سفت
  3. شمارهٔ ۱۷۰روزی صوفی در تصوف می‌سفت
  4. شمارهٔ ۱۷۱تا کی گویی فلانی این گوهر سفت
  5. شمارهٔ ۱۷۲آنم که به من هیچ‌کس الفت نگرفت
  6. شمارهٔ ۱۷۳هر دل که ازو عشق شماری نگرفت
  7. شمارهٔ ۱۷۴جز عشق تو غم از دل غمناک نرُفت
  8. شمارهٔ ۱۷۵تا هست سخن، سخن‌سرا خواهد گفت
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.