پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۱

دل خود به هوای دوست در پروازست

این محرومی ز طالع ناسازست

هرگز نبود بسته در خلوت دوست

ره امن و چراغ روشن و در بازست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۳ای مهر، چو صبح، خانه زاد نفست
  2. شمارهٔ ۱۳۴پروردن عشق با خرد هر دو نکوست
  3. شمارهٔ ۱۳۵عالم همه پرتوی بود از رخ دوست
  4. شمارهٔ ۱۳۶زاهد گوید کلامم از دفتر توست
  5. شمارهٔ ۱۳۷ای عشق که جنگ عالمی بر سر توست
  6. شمارهٔ ۱۳۸مغزم ختن از نسیم پیراهن توست
  7. شمارهٔ ۱۳۹وسعت‌گه دهر تنگ از تنگی توست
  8. شمارهٔ ۱۴۰خورشید به تابش ضیایی گروست
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.