قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱۲۵
با آن که چو مهر، یار تنها گذرست
پیوسته مرا ز رشک، خون در جگرست
کان یار که چشم یاری از او دارم
صد ره از من به خود گرفتارترست
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۲۷ای آن که به وحدت خردت راهبرست
- شمارهٔ ۱۲۸هرچند دلت مومن و نفست گبرست
- شمارهٔ ۱۲۹پیش از خبر آیی نفسی، خوب‌ترست
- شمارهٔ ۱۳۰هرچند که عصیان تو عالم‌گیرست
- شمارهٔ ۱۳۱دل خود به هوای دوست در پروازست
- شمارهٔ ۱۳۲تا مهر تو در سینه صد چاک نشست
- شمارهٔ ۱۳۳ای مهر، چو صبح، خانه زاد نفست
- شمارهٔ ۱۳۴پروردن عشق با خرد هر دو نکوست
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.