فهرست اشعار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۱ - در ستایش امیرالامراء العظام میرزا نبی‌خان حکمران فارس فرماید ای حسن تو چون فتنهٔ چشم تو جهانگیر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۲ - در ستایش شاهزادهٔ کیوان سریر اردشیر میرزا گوید دوش از بر شهزاده اردشیر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۳ - و له ایضاً فی المطایبه سحرگهان‌که ز گردون فروغ مهر منیر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۴ - در تهنیت عید غدیر و ستایش وزریر بی‌نظیر صدراعظم میرزا آقاخان دا‌م اقباله شراب تاک ننوشم دگر ز خمّ عصیر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۵ - در مدح میرزا نبی‌خان همی به چشم من آید که سوی حضرت میر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۶ - در ستایش پادشاه جمجاه محمد شاه غازی طاب ثراه گوید رسید نامهٔ دلدار دوشم از شیراز
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۷ - در ستایش امیرالامراء العظام مبرزا نبی خان رحمه الله فرماید محمود ماه من‌که غلامش بود ایاز
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۸ - در ستایش پادشاه جمجاه ناصرالدین شاه غازی خلدالله ملکه گوید ناصرالدین شاه گیتی را منظم کرد باز
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۹ - و له ایضاً فی مدحه شیرین پسرا خیز و بساط دگر انداز
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۰ - در منقبت مظهرالعجائب اسدالله الغالب علی‌بن ابیطالب گوید رساند باد صبا مژدهٔ بهار امروز
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۱ - در ستایش شاهزادهٔ رضوان و ساده حسنعلی میرزا طاب ثراه گوید صباح عید که شد باغ و راغ عطرآمیز
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۲ - در ستایش مرحوم محمدشاه غازی گوید کس مبادا چو من دلی زارش
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۳ - در ستایش پادشاه جمجاه محمد شاه غازی طاب الله ثراه گوید مبارک باد هر عیدی به خسرو خاصه نوروزش
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۴ - در ستایش شاهزادهٔ رضوان و ساده حسنعلی میرزا طاب الله ثراه گوید ز چشمم خون فرو ریزد به یاد چشم فتانش
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۵ - در ستایش وزیر بی‌نظیر جناب حاج میرزاآقاسی رحمه‌لله فرماید فلک دوش از عروس خور تهی چون گشت دامانش
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۶ - درستایش شاهزاده رضوان و ساده فریدون میرزا طاب ثراه گوید نگار من‌که بود جایگاه در جانش
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۷ - در ستایش مرحوم مبرور میرزا ابوالقاسم همدانی ذوالریاستین فرماید مرا ماهیست‌در مشکوکه مشکین زلف پرچینش
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۸ - المطلع الثانی من هذه القصیده فلک ژاژ است هنجارش جهان زشت است آیینش
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۹ - مطلع الثالث همانا فصل تابستان سرآمد عهد تسعینش
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۰ - در ستایش سید انبیاء صلی الله علیه و آله چه ماه بود که از خانه کرد طلوع
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۱ - در ستایش رواق منور امام ثامن ضامن السلطان علی بن موسی الرضا علیه‌الآف التحیة و الثناء و تاریخ سال تعمیر و نگارش آن زهی به منزلت از عرش برده فرش تو رونق
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۲ - در ستایش شاهزادهٔ رضوان و ساده شجاع السلطنه حسنعلی میرزا طاب الله ثراه گوید دوش دیدم یکی خجسته وثاق
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۳ - در ستایش امیرکبیر میرزا تقی‌خان رحمه‌الله فرماید کرد چون خسرو منصور ز ری عزم عراق
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۴ - در ستایش شاهزاده رضوان آرامگاه فریدون میرزا طاب ثراه گوید ای زلف نگار ای حبشی‌زادهٔ شبرنگ
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۵ - در ستایش پادشاه اسلام پناه ناصرالدین شاه خلدالله ملکه گوید به عزم ری چو نهادم به رخش زین خدنگ
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۶ - مطلع ثانی که فر خجسته بماناد شاه جم اورنگ
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۷ - در ستایش شاهزادهٔ رضوان و ساده شجاع‌السلطنه حسنعلی میرزا طاب‌ثراه چیست آن اژدها نهاد نهنگ
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۸ - در ستایش امیرالامراء العظام میرزانبی خان گوید دلکی داری ای شوخ چو یک پارچه سنگ
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۹ - در ستایش پادشاه اسلام‌پناه ناصرالدین شاه غازی ای زلف تو پیچیده‌تر از خط ترسل
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۰ - در ستایش نواب فریدون میرزا طاب ثراه گوید ای فال سعید و بخت مقبل
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۱ - در ستایش شاهزادهٔ رضوان و ساده فریدون میرزا طاب ثراه گوید ای رخش ره‌نورد من ای مرغ تیزبال
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۲ - در ستایش امیرالامراء العظام حسین خان نظام الدوله گوید بیا و ساغر می کن ز باده مالامال
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۳ - در ستایش پادشاه ماضی محمد شاه غازی طاب الله ثراه خسروا ای کت ایزد متعال
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۴ - در ستایش ستر کبری و مخدرهٔ عظمی مهد علیا دامت شوکتها در ششم روز جمادی نخست اول سال
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۵ - در ستایش مرحوم میرزا تقی خان فرماید رونده رخش من ای از نژاد باد شمال
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۶ - در مدح جناب حاجی آقاسی دیشب به شکل جام نمود از افق هلال
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۷ - تتمهٔ قصیده ای با خطاب مهر تو هر ذره‌یی سپهر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۸ - در مدح امیرالمومنین علی بن بیطالب صلواة لله علیه مبال اگرت فزاید زمانه مال و منال
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۹ - در ستایش جناب حاجی آقاسی رحمه الله هر وجودی را به وهم اندر توان جستن همال
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۰ - در ستایش امیرالامراء العظام حسین خان نظام‌الدوله آمد چه خلعت؟ از کجا؟ از دکه شاه عجم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۱ - در ستایش ولیعهد رضوان‌مهد، عباس شاه غازی طاب الله ثراه و وزیر بوزرجمهر تدبیر قایم‌مقام از تقویت رای دو سالار معظم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۲ - در ستایش ولیعهد رضوان مهد عباس شاه غازی طاب‌الله ثراه گوید الحمد خدا راکه ولیعهد معظم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۳ - در مدح صدر اعظم چو شد ز اختران دوش این سبز طارم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۴ - در ستایش مرزا ابوالقاسم قایم‌مقام رحمه‌لله فرماید شاعری امروز مر مراست مسلم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۵ - در ستایش پادشاه رضوان ارامگاه محمد شاه غازی طاب‌الله ثراه گوید عید آمد و عیش آمد و شد روزه و شد غم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۶ - در ستایش جناب جلالت مآب صدراعظم گوید ای بت سیمین بناگوش ای به تن چون سیم خام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۷ - در ستایش از اهل پارس و ستایش بعضی از آنها ای رخش ره‌نورد من ای اسب تیزگام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۸ - در ستایش شاهزادهٔ رضوان و ساده فریدون میرزا گوید بامدادان کآ‌فتاب خاوری سر زد ز بام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۹ - مطلع ثانی حبذا زین جشن فرخ مرحبا زین عید عام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۰ - در مطایبه فرماید پگاه بام چو برشد غریو کوس از بام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۱ - در ستایش جناب حاج میرزا آقاسی رحمه الله بود مبارک هر عید خاصه عید صیام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۲ - مطلع ثانی به گاه بام که خورشید چرخ آینه فام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۳ - در ستایش پادشاه اسلام پناه ناصرالدین شاه غازی پی نظاره فرّخ هلال عید صیام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۴ - در ستایش مرحوم میرزا تقی خان رحمه‌الله گوید پی نظارهٔ فرخ هلال عید صیام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۵ - در ستایش پادشاه رضوان جایگاه محمد شاه غازی طاب اللّه ثراه گوید در شهر ری امسال به هرسو که نهم گام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۶ - در ستایش پادشاه رضوان جایگاه محمد شاه غازی طاب ثراه گوید شب دوشین دو پاسی رفته از شام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۷ - در ستایش نواب ملک آرا حاکم مازندران گوید گشت دی آباد چون بغداد ویرانم ز شام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۸ - در ستایش پادشاه جمجاه ناصرالدین شاه غازی خلدالله سلطانه‌گوید من ازین پس می‌خورم می گر حلالست ار حرام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۹ - در ستایش مرحوم میرزا تقی خان رحمه‌الله گوید هرآنچه هست مه و سال و هفته و ایام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۰ - در ستایش شاهزاده فریدون میرزا ایا غلام من امروز سخت پژمانم
متن اشعار به نقل از گنجور.