فهرست اشعار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱- در مدح پیامبر اکرم محمد مصطفی(ص) دوشم ندا رسید ز درگاه کبریا
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در مدح حضرت رضا علیه‌السلام به‌گردون تیره ابری بامدادان برشد از دریا
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - در ستایش محمّد شاه دوش که این گرد گرد گنبد مینا
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - در مدح نواب شاهزاده فریدون میرزا فرمانفرما ای رفته پی صید غزالان سوی صحرا
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - در وصف نامۀ پادشاه‌گیتی ستان محمدشاه غازی انارلله برهانه‌گوید شکسته خامهٔ آذرگسسته نامهٔ قسطا
- قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - در مدح ابوالمظفر محمدشاه غازی طاب‌لله ثراه گوید گسترد بهار در زمین دیبا
- قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در مدح حاجی اسدالله خان شیرازی دوشینه چون‌کشید شه زنگ لشکرا
- قصیدهٔ شمارهٔ ۸ - فی مدح سلطان العادل محمد شاه غازی رحمه‌الله علیه عید شد ساقی بیا در گردش آور جام را
- قصیدهٔ شمارهٔ ۹ - در شکایت از ممدوح گوید گر تاج زر نهند ازین پس به سر مرا
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ - در مدح نواب شاهزاده علیقلی میرزا اعتضادالسلطنه گوید آراست عروس‌گل گلستان را
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ - در مدح سلالة‌السادت میرزا سلیمان اگر مشاهده خواهی فروغ یزدان را
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ - در مدح ابوالمظفر محمدشاه غازی طاب‌الله ثراه چه مایه مایلی ای ترک ترک و خفتان را
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ - در مدح مقرب‌الخاقان معتمدالدوله منوچهرخان گوید خیز ای غلام زین‌کن یکران را
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ - در مدح ابوالمظفر محمدشاه غازی انارالله برهانه گوید در خواب دوش دیدم آن سرو راستین را
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - در ستایش ملکزادۀ بی‌نظیر شهزاده اردشیر فرماید شاه ختن چو دوش نهان شد به مکمنا
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ - در مدح امیرکبیر میرزاتقی‌خان رحمه‌الله گوید نسیم خلد می‌رود مگر ز جویبارها
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در مدح خاتم انبیا صلی‌الله علیه و آله از سروش وحدتم بر گوش هوش آمد خطاب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ - در تهنیت عید مولود امیرالمؤمنین علیه‌لسلام و مدح پادشاه جمجاه ناصرالدین شاه خلدالله ملکه خیمهٔ زربفت زد بر چرخ نیلی آفتاب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ - در منقبت علی‌بن ابیطالب صلوات‌لله علیه فرماید دوشم مگر چه بودکه هیچم نبرد خواب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ - در مدح حاجی میرزا آقاسی فرماید دو قلاع کفرند با هم مصاحب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - هنگام نهضت عباس‌شاه غازی طاب‌ثراه از خراسان و ماندن محمدشاه غازی نورالله مرقده فرماید آنچه من بینم به بیداری نبیندکس به خواب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲ - در مدح حسین‌خان نظام‌الدوله فرماید ای ترا در چهره آب و وی ترا در طره تاب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ - وله ایضاً فی مدحه بدا به حالت آن مجرمی‌که روز حساب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ - در تهنیت نظام‌الدوله هنگام آوردن خلعت شاهنشاه غازی در هنگام ولیعهدی صبحدم کز جانب مشرق برآمد آفتاب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ - مطلع ثانی در همایون ساعتی فرخنده چون عهد شباب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ - در شکرانه سلامتی ذات اقدس شهریاری دام ملکه در فتنهٔ باب علیه‌اللعنه و ا‌لعذاب ساقی امشب می پیاپی ده که من بر جای آب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷ - در مدح مهد کبری و ستر عظمی و تخلص در مدح شاهنشاه غازی ناصرالدین شاه خلدلله ملکه شنیده بودم بیمار را نگیرد خواب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ - در مدح شاهزادهٔ کیوان و ساده شجاع السلطنه حسنعلی میرزا طاب ثراه فرماید گرفت عرصهٔ‌گیتی شمیم عنبر ناب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ - وله ایضاً فی مدحه چه جوهرست که‌هست اعتبار آتش و آب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ - ایضاً در ستایش شاهزا‌ه رضوان و ساده شجاع‌لسلطنه حسنعلی میرزا طاب ثراه فرماید ای به از روز دگر هر روز کارت
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۱ - در ستایش و نیایش ابولملوک ثانی جمشید جهان ثانی فتحعلی شاه قاجار طاب ثراه فرماید اگر نظام امور جهان به دست قضاست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲ - وله ایضاً فی مدحه این خط بی‌خطا که به از نافهٔ ختاست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳ - در مدح محمدشاه غازی و حاج میرزا آقاسی فرماید ای‌دل اقبال و سعادت نه به سعی و طلب است
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ - در تهنیت خطان و تطهیر شاهزاده آزاده عباس میرزا ثمره الفواد شهریار ماضی محمدشاه غازی طاب ثراه فرماید این چه جشنست کزو جان جهان در طرب است
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۵ - در ستایش شاهزاده ی رضوان و ساده شجاع السلطنه حسنعلی میرزا طاب الله ثراه فرماید در چشم منست آنچه به رخسار تو آب است
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۶ - وله ایضاً مدحه دارد اگرچه بر همه‌کس روزگار دست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۷ - وله ایضاْ فی مدحه باز این تویی شهاکه جهانت مسخرست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸ - در ستایش کهف الادا‌نی و‌لاقاضی وزیر بی‌نظیر حاجی آقاسی طاب ثراه بر دلم صدهزار نیشترست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - و له ایضاً فی مدحه عاشق بی کفر در شرع طریقت کافرست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۰ - در مدح سلطان ماضی محمدشاه غازی و حاج میرزا آقاسی هستی دو وجه دارد مخفی و ظاهر است
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۱ - در ستایش شاهزاده ی آزاده اعتضادالسلطنه علیقلی میرزا دام اقباله فرماید تا لاله به باغ و گل به گلزارست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۲ که جلوه کرد که آفاق پر ز انوارست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۳ - در ستایش شاهزادهٔ علیین و ساده فرمانفرما فریدون میرزا طاب ثراه فرماید گاه طرب و روز می و فصل بهارست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۴ - و له ایضاً فی مدحه روز می و وقت عیش وگاه سرورست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۵ - در گله از حاج اکبر نواب و مدح فخرالعلماء و ذخرالفضلاء ابولحسن الفسوی الشهیر به خان داماد فرماید ترک من آفت چینست و بلای ختن است
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۶ - وله ایضاً فی مدحه ملک ز انصاف شه بهشت برین است
- بخش ۴۷ - در فتح شهر یزد به اهتمام امیرزاد‌هٔ آزاده هلاکوخان بن شجاع‌السلطنه و تفنن به مدح حسینعلی میرزا ملقب به فرمانفرما و شجاع‌السلطنه رحمه‌لله علیهما تا سلیمان زمان زندان اسکندر گرفت
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۸ - در مدح شاهزادهٔ رضوان و ساده شجاع السلطنه حسنعلی میرزا طاب ثراه فرماید باز با صعوه ندانم ز چه رو رام گرفت
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۹ - در ستایش حاجی آقاسی رحمه‌الله فرماید شب گذشته که آفاق را ظلام گرفت
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۰ - در مدح محمد شاه غازی رحمه‌الله فرماید عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۱ - و له ایضاً فی مدحه بهادر شه ای شهریاران غلا‌مت
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۲ - در ستایش حسین خان خازن شجاع السلطنه گوید تا ابد چشم بد ازگنجور دارا دور باد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۳ - در مطایبه و تخلص به ستایش شاهنشاه فردوس آرامگاه محمد شاه طاب ثراه گوید هر زمانم که به آن ترک سر و کار افتد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۴ - در ستایش شاهنشاه اسلام‌پناه ناصرالدین شاه غازی خلدلله ملکه گوید دوش کانجم شد عیان بر این سپهر گرد گرد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۵ - در ستایش پادشاه رضوان جایگاه محمد شاه غازی طاب الله ثراه فرماید عجبی عجب آن پسر به سر دارد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۶ - در ستایش امیر کامکار محمدحسن‌خان سردار فرماید فلک خورشید و جنت حور و بستان یاسمن دارد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۷ - در ستایش شاهزاده مبرور شجاع السلطنه حسنعلی میرزا گوید به کف هر آنکه سر زلف دلستان دارد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۸ - در ستایش دبیر بی‌نظیر میرزا عبدالله منشی فرماید هله نزدیک شد ای دل که زمستان گذرد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۹ - در ستایش امیر د‌یوان میرزا نبی‌خان فرماید عید آمد و آفاق پر از برگ و نواکرد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۶۰ - در ستایش شاهنشاه جمجاه محمد شاه غازی طاب الله ثراه فرماید الا تدارک ماه صیام بایدکرد
متن اشعار به نقل از گنجور.