فهرست اشعار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۱ - مطلع ثانی منم که از کف زربخش آفت کانم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۲ - در ستایش رستم خان فرماید من آن نشاط کز این بزم دلستان بینم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۳ - در ستایش عبدالله خان صدر فرماید خیز ای غلام تا زین بر بادپا زنیم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۴ - در مدحت جغتای خان بن ارغون میرزا می‌فرماید آمد برم سحرگه آن ترک سیمتن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۵ - در مدح امیرالامراء العظام شاهرخ خان قاجار می‌فرماید انجمن پر انجمست از مهر چهر ماه من
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۶ - در ستایش امیرالامراء العظام حسین خان نظام‌الدوله گوید اندر جهان دو چیز از دل برد محن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۷ - در مدح فریدون میرزا ای به مشکین موی تو مسکین دلم‌کرده وطن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۸ - و له فی‌المدیحه بارک‌الله بارک‌الله زان بت پیمان‌شکن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۹ - در ستایش شاهزاده اباقاآن میرزا ابن شجاع السلطنه می فرماید تیغ را دانی به استحقاق کبوَد تیغ‌زن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۰ - در منقبت هژبر سالب علی بن ابیطالب علیه السلام گوید چند خواهی پیرهن از بهر تن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۱ - در ستایش پادشاه جمجاه محمد شاه غازی طاب الله ثراه دلی مباد گرفتار عشق چون دل من
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۲ - و له فی المدیحه دوش مرا تافت نور عقل به روزن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۳ - در تهنیت خبر بهبو‌دی محمدشاه غازی به فارس و شادمانی حسین‌خان نظام‌الدوله فرماید زآستان خواجهٔ اعظم چراغ انجمن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۴ - در مدح کامران میرزای مرحوم ابن فتحعلی شاه مغفور طاب‌الله ثراه گوید ز یک غمزه ربوده دل ز من آن ماه سیمین‌تن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۵ - در مدح محمدشاه مبرور و لشکر کشیدن به سمت هرات گوید سخن‌گزافه چه رانی ز خسروان‌کهن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۶ - در مدح شاهزاهٔ آزاده هلاکوخان بن شجاع السلطنه مخسب ای صنم امشب بخواه بادهٔ روشن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۷ - در ستایش جناب جلالت مآب نظام المک فرماید مگر شقیق عقیقست و کوه کان یمن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۸ - و لی فی‌المدیحه آن خال سیه بر لب جان‌پرور جانان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۹ - در ستایش ولیعهد مغفور عباس شاه طاب‌الله ثراه می‌فرماید الحمدکه از تربیت مهر درخشان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۰ - در ستایش یکی از سرداران ولیعهد مبرور فرماید امین داور و دارا معین ملت و ایمان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۱ - در ستایش شاهنشاه با داد و دین شاه ناصرالدین ادام الله اقباله و اقام اجلاله فرماید ای رخت خالق خورشید و لبت رازق جان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۲ - در مدح شاهنشاه مبرور محمد شاه مغفور طاب‌الله ثراه فرماید ای طرهٔ دلدار من ای افعی پیچان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۳ - در مدح شاهنشاه مبرور محمد شاه مغفور انارلله برهانه می‌فرماید بارهاگفته‌ام ای ری به تو این راز نهان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۴ - در مدح شاهزادهٔ آزاده هلاکوخان‌بن شجاع السلطنه می‌فرماید بر یاد صبوحی به رسم مستان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۵ - در مدح شاهزادهٔ گردون و ساده فریدون میرزا فرمانفرمای فارس می‌فرماید به عزم پارس دل پارسایم از کرمان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۶ - در ستایش شاه مبرور محمدشاه غازی طاب‌الله ثراه گوید به عید قربان قربان‌کنند خلق جهان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۷ - در مدح خاقان خلد آشیان فتحعلی شاه مغفور و شجاع السلطنه فرماید پدری و پسری سایه و نور یزدان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۸ - و من افکار طبعه فی‌المدیحه تاج دولت رکن دین غیث زمین غوث زمان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۹ - در مدح جناب حاجی و شاهنشاه مبرور محمد شاه غازی چو رای خواجه اگر پیر گشته است جهان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۰ - و له فی المدیحه خلق را چون آفرید از لطف خلاق جهان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۱ - در مدحت مرحوم مغفور حاج حسن‌خان شیرازی می‌فرماید در دور دارای زمین در عهد خاقان زمان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۲ - در ستایش دو شاهزاده آزاده حسینعلی میرزای فرمانفرما و حسنعلی میرزا شجاع السلطنه گوید دو خورشد جهانگیرند از یک آسان نابان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۳ - در ستایش امیرالامراء العظام حسین خان نظام‌الدوله فرماید دوش اندر خواب دیدم بر قد سروی جوان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۴ - فی‌المدیحه ایضاً دوش چون شد رشتهٔ پروین عیان از آسمان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۵ - در مدحت جناب حاج میرزا آقاسی رحمه الله می‌فرماید ز خلق خواجهٔ عالم ز رای مهتر دوران
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۶ - در ستایش مرحوم مبرور شجاع السلطنه حسنعلی میرزا طاب‌الله ثراه می‌فرماید ساقی در این هوای سرد زمستان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۷ - و له فی المدیحة صبح برآمد به کوه مهر درخشان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۸ - در ستایش صدر اعظم در باب فتنهٔ باب گوید صدر اعظم شد چو بخت شهریار از نو جوان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۹ - بر سبیل تغزل و ترکیب‌بند گوید گر خضر دهد آب بقایت به زمستان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۰ - در مدح دو شاهزادهٔ آزاده محمد قلی میرزا الملقب به ملک‌آرا و شجاع السلطنهٔ مغفور طاب الله ثرا هما فرماید گشته در برجی دو نجم سعد گردون را قران
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۱ - در مدح پسرهای شجاع السلطنه مغفور طاب الله ثراه فرماید مرا در شش جهت از پنج تن خاطر بود شادان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۲ - در مدح شاهزاده آزاده شجاع السلطنه مرحوم حسنعلی میرزا طاب‌الله ثراه فرماید نادرترین اشیا نیکوترین امکان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۳ - و له فی المدیحه نظام مملکت از خنجر بهادرخان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۴ - در مدح هژبر سالب علی‌بن ابیطالب صلوات الله و سلامه علیه گوید رسم‌عاشق نیست با یک‌دل دو دلبر داشتن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۵ - در مدح حاج میرزا آقاسی طاب الله ثراه گوید عید دان چیست لب چون عید خندان داشتن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۶ - در ستایش شاهزادهٔ آزاد شجاع السلطنه مرحوم حسنعلی میرزا طاب لله ثراه فرماید آوخ آوخ‌که شد پسرعم من
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۷ - در مدح شجاع السلطنه حسنعلی میرزا رود آمون گشت هامون ز اشک جیحون‌زای من
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۸ - در مدح شاهزادهٔ آزاده مؤیدالدوله طهماسب میرزا فرماید از چه نگویم سپاس ایزد بیچون
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۹ - در ستایش پادشاه خلد آشیان محمدشاه غازی طاب‌الله ثراه فرماید ای ترک من ای عید تو چون روی تو میمون
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹۰ - وله فی المدیحه منجر چون تافت مهر ازکاخ‌گردون
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹۱ - در هزل و مطایبه گوید یازده ساله کودکی هست به کاخم اندرون
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹۲ - در مدحت عمدهٔ الخوانین العظام شمس الدین خان افغان می‌فرماید آفتاب زمانه شمس‌الدین
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹۳ - در ستایش حاج میرزا آقاسی رحمه‌لله فرماید از بوی بهار و فر فروردین
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹۴ - در ستایش میرزا تقی‌خان امیرنظام گوید امسال گویی از اثر باد فرودین
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹۵ - در ستایش صدراعظم د‌ام اجلاله فرماید به راغ و باغ گذرکرد ابر فروردین
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹۶ - فی المدیحه حبذا تشریف شاهشاه دریا آستین
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹۷ خوش بود خاصه فصل فروردین
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹۸ - در ستایش محمدشاه غازی طاب الله ثراه فرماید در ملک جم ز شوق شهنشاه راستین
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹۹ - و من نوادر طبعه دوش چو سلطان چرخ گشت به مغرب مکین
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰۰ - وله ایضاً دوش که شاه اختران والی چرخ چارمین
متن اشعار به نقل از گنجور.