فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ یاد دارم که چو آدم شرف خلقت یافت
- شمارهٔ ۲ حضرت مصطفی بسعی تمام
- شمارهٔ ۳ ای سخن پرور ز نظم خویشتن غافل مشو
- شمارهٔ ۴ حمد بیحد احدی را که کمال کرمش
- شمارهٔ ۵ ای ظریفان روم شکر کنید
- شمارهٔ ۶ من از اقلیم عرب حیرتی از ملک عجم
- شمارهٔ ۷ ای که رای روشنت آیینه گیتی نماست
- شمارهٔ ۸ ای دل ملال گوشه عزلت هزار بار
- شمارهٔ ۹ ای غره بر لطافت حسن و جمال خود
- شمارهٔ ۱۰ گفت احمد حیدر است از من چو هارون از کلیم
- شمارهٔ ۱۱ بر امید راحت دنیا مکش بسیار رنج
- شمارهٔ ۱۲ پرسیدم از بتی که ترا در جهان چرا
- شمارهٔ ۱۳ آفرین بر منعمی کز بهر اظهار ثنا
- شمارهٔ ۱۴ ای که داری خرد بدان که ترا
- شمارهٔ ۱۵ اگر بمن نبود پادشاه را لطفی
- شمارهٔ ۱۶ ای که از جهل مقید شده بر صورت
- شمارهٔ ۱۷ گفتم ای چرخ تو بر سینه من سوخته
- شمارهٔ ۱۸ مردم این دیار را با من
- شمارهٔ ۱۹ اول عمرم که هنگام سرور و ذوق بود
- شمارهٔ ۲۰ دام دردست و بلا دایره قید جهان
- شمارهٔ ۲۱ بد من گفت بدی لیک نمی‌رنجم از او
- شمارهٔ ۲۲ سخن من بسیست در عالم
- شمارهٔ ۲۳ نوجوانان را خدا در اول نشو و نما
- شمارهٔ ۲۴ صانعی کز آب و گل فیض کمال قدرتش
- شمارهٔ ۲۵ بهر دفع دشمن و فتح بلاد و حفظ نفس
- شمارهٔ ۲۶ در صدف صدق جناب متولی
- شمارهٔ ۲۷ عادت اینست فیض فطرت را
- شمارهٔ ۲۸ آدمی را فضل صوری و کمال معنویست
- شمارهٔ ۲۹ میان سگ و گربه شبی نزاع افتاد
- شمارهٔ ۳۰ بر هر چه دل نهادم و گشتم اسیر آن
- شمارهٔ ۳۱ دوش طفلی پری رخی دیدم
- شمارهٔ ۳۲ در دیار ما ندارد هیچ قدر
- شمارهٔ ۳۳ در مقامی گر شود جان عزیزت منزجر
- شمارهٔ ۳۴ مرده دیدم پریشان گشته اجزای تنش
- شمارهٔ ۳۵ دو گروهند خلق این عالم
- شمارهٔ ۳۶ درین حدیقه حرمان ز کثرت اندوه
- شمارهٔ ۳۷ عاشق صاف طبع و پاک دلم
- شمارهٔ ۳۸ بسان صفحه رخسار لوح خاطر طفل
- شمارهٔ ۳۹ از سخن خوانی کشیدم پیش اهل روزگار
- شمارهٔ ۴۰ بعالم گفتم ای ظالم چرا مشغول خود گردی
- شمارهٔ ۴۱ تعرضی بفلک دوش کردم و گفتم
- شمارهٔ ۴۲ فضیلت نسب و اصل خارج ذاتست
- شمارهٔ ۴۳ وقت سحر سوی چمن انداختم گذر
- شمارهٔ ۴۴ دی کرد التماس ز من پاک گوهری
- شمارهٔ ۴۵ اگر چه داشت ز کیفیت جمیع لغت
- شمارهٔ ۴۶ فریاد ازین سپهر ستمگر که در جهان
متن اشعار به نقل از گنجور.