فضولی
شمارهٔ ۲۲
سخن من بسیست در عالم
جز بد او عدو نمی بیند
هر نکویی که هست در نظمم
دوست می بیند او نمی بیند
بی تکلف عدوی من کور است
دیده او نکو نمی بیند
فضولی
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۲۴صانعی کز آب و گل فیض کمال قدرتش
- شمارهٔ ۲۵بهر دفع دشمن و فتح بلاد و حفظ نفس
- شمارهٔ ۲۶در صدف صدق جناب متولی
- شمارهٔ ۲۷عادت اینست فیض فطرت را
- شمارهٔ ۲۸آدمی را فضل صوری و کمال معنویست
- شمارهٔ ۲۹میان سگ و گربه شبی نزاع افتاد
- شمارهٔ ۳۰بر هر چه دل نهادم و گشتم اسیر آن
- شمارهٔ ۳۱دوش طفلی پری رخی دیدم
درباره‌ی فضولی
ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.