پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۵۲

با خیالت شور و مستی میکنم

در وصالت ترک هستی میکنم

از دو چشم مست تو خون میخورم

وز لب لعل تو مستی میکنم

زهر چشمی دارم نوش لبی

خستگی و تندرستی میکنم

مست میگردم چو پستم میکنی

سربلندیها ز پستی میکنم

در شب صول تو بندم زلها

فکر روز تنگدستی میکنم

گرچه عالی همتم در کار عشق

پیش بالای تو پستی میکنم

فیض دایم مست و هرگز می نخورد

از شرابت عشق مستی می‌کنم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۶۵۴بسوی او نگرم کان ناز می‌بینم
  2. غزل شمارهٔ ۶۵۵در چهرهٔ مهرویان انوار تو می‌بینم
  3. غزل شمارهٔ ۶۵۶حسن رخ مه رویان از روی تو می‌بینم
  4. غزل شمارهٔ ۶۵۷زین جهان پست بالا میروم
  5. غزل شمارهٔ ۶۵۸از سر کویت ای نگار میروم و نمیروم
  6. غزل شمارهٔ ۶۵۹رعیتی است چو خاری بیا امیر شوم
  7. غزل شمارهٔ ۶۶۰بینم چو جمال یار مدهوش شوم
  8. غزل شمارهٔ ۶۶۱باده در باده مست چون نشوم
همه‌ی غزلیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.