پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۸۵

کم عطا یا اعطیت من عطا یاک فزد

کم هدایا اهدیت من عطا یاک فزد

کم خطایای غفرت کم مساوی سترت

کم لسؤای صبرت من عطا یاک فزد

جرمها بخشیدهٔ و عیب‌ها پوشیدهٔ

در وفا کوشیدهٔ من عطا یاک فزد

عفوها فرمودهٔ لطف‌ها بنمودهٔ

در کرم افزودهٔ من عطا یاک فزد

طعم عرفان دادهٔ ذوق ایمان دادهٔ

داد احسان دادهٔ من عطا یاک فزد

آفریدی به کرم پروریدی به نعم

مگذارم در غم من عطا یاک فزد

فیض را گر دادهٔ شوق بیحد دادهٔ

عشق سرمد دادهٔ من عطایاک فزد

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۸۷محنت این سرا بکش ریحِ نجات می‌رسد
  2. غزل شمارهٔ ۲۸۸شوریدهٔ صحرائی در خانه چسان باشد
  3. غزل شمارهٔ ۲۸۹آن دل که توئی در وی غمخانه چرا باشد
  4. غزل شمارهٔ ۲۹۰کسی از عمر برخوردار باشد
  5. غزل شمارهٔ ۲۹۱هر کجا داغ و درد و غم باشد
  6. غزل شمارهٔ ۲۹۲چکنم دلی را که ترا نباشد
  7. غزل شمارهٔ ۲۹۳هر که بیمار تو باشد درد بیمارش نباشد
  8. غزل شمارهٔ ۲۹۴با دوست مگو رازی هرچند امین باشد
همه‌ی غزلیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.