فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ با عشق هوس سوز غم کام کجا
- شمارهٔ ۲ در وادی عشق پر مکش منّت پا
- شمارهٔ ۳ اصحاب پیمبر ارچه نورند و هُدا
- شمارهٔ ۴ ای راحت جان غصّه پرورد بیا
- شمارهٔ ۵ ای آرزوی دل غم اندود بیا
- شمارهٔ ۶ ای بی‌نم جود تو همه بحر سراب
- شمارهٔ ۷ فیاض ازل که بزم هستی آراست
- شمارهٔ ۸ از ناز قضا چو چهرة حسن آراست
- شمارهٔ ۹ هر چند که دل لبالب از نور خداست
- شمارهٔ ۱۰ ماه رمضان عجب مه روح‌فزاست
- شمارهٔ ۱۱ ماییم که بی‌تکلّفی‌ها فن ماست
- شمارهٔ ۱۲ درد تو تلافی تن آسانی‌هاست
- شمارهٔ ۱۳ در پیش کسی که علم و دانش بابست
- شمارهٔ ۱۴ در گلشن عشق خرمی نایابست
- شمارهٔ ۱۵ امشب ز غمت روح و روانم می‌سوخت
- شمارهٔ ۱۶ فیّاض بیا که عشق بارت دادست
- شمارهٔ ۱۷ ای شعله ز دست خوی بیدادگرت
- شمارهٔ ۱۸ امروز که دیدار تو ما را عیدست
- شمارهٔ ۱۹ فیّاض دگر عشق عبارت دادست
- شمارهٔ ۲۰ آنرا که به اوصاف تو دید دگرست
- شمارهٔ ۲۱ آنم که ز خرّمی دلم را عارست
- شمارهٔ ۲۲ دل بست به خود تارِ تعلّق ز نخست
- شمارهٔ ۲۳ هر کس که تعلّقش به هستی بیش است
- شمارهٔ ۲۴ فیّاض کجایی که مرا حال خوشست
- شمارهٔ ۲۵ آهم ز دل زبانه فرسود نشست
- شمارهٔ ۲۶ حسرت غم دیرینه دوا نتوانست
- شمارهٔ ۲۷ دور افکندن نشانة خواستن است
- شمارهٔ ۲۸ عشق است میی که ساقیش عرفانست
- شمارهٔ ۲۹ بگذر ز ره و رسم، سعادت اینست
- شمارهٔ ۳۰ چون در شب معراج نبی همّت بست
- شمارهٔ ۳۱ یک لحظه که در پیش من آن شوخ نشست
- شمارهٔ ۳۲ تا زلف به روی تو پریشان شده است
- شمارهٔ ۳۳ لطف تو به ما نه این چنین می‌بایست
- شمارهٔ ۳۴ هم گریه من ز چشم مست دگریست
- شمارهٔ ۳۵ در عشق تو، خون، چشم تر من نگذاشت
- شمارهٔ ۳۶ آن مه که به لب چشمه کوثر دارد
- شمارهٔ ۳۷ هر کس که چو من سری به دردش دارد
- شمارهٔ ۳۸ مرگم ز ره هلاک برمی‌دارد
- شمارهٔ ۳۹ در فکر شبم تا به سحر خواب نبرد
- شمارهٔ ۴۰ چون برق نگاه تو به من می‌تازد
- شمارهٔ ۴۱ زرگر پسری که حسن ازو می‌نازد
- شمارهٔ ۴۲ وصل است متاعی که به دیدن نرسد
- شمارهٔ ۴۳ دیده به وصال جز به دیدن نرسد
- شمارهٔ ۴۴ هر گاه که آن زهره جبین می‌رقصد
- شمارهٔ ۴۵ ترک هوسات خام می‌باید کرد
- شمارهٔ ۴۶ تب، رو به من از غایت بی‌شرمی کرد
- شمارهٔ ۴۷ دنیا آن به که خواجه پاکش بخورد
- شمارهٔ ۴۸ در روی تو کافتاب انور آمد
- شمارهٔ ۴۹ صد شکر که آن سرو چمن باز آمد
- شمارهٔ ۵۰ چشمان تو در فتنه‌گری یکدله‌اند
- شمارهٔ ۵۱ ای خواجه تو می‌روی و دنیا ماند
- شمارهٔ ۵۲ آنانکه رهی به عالم دل دارند
- شمارهٔ ۵۳ هر دل که هوای عالم راز کند
- شمارهٔ ۵۴ خورشید چو ذرّه آرزوی تو کند
- شمارهٔ ۵۵ گر دل ز فروغ عشق پیرایه کند
- شمارهٔ ۵۶ آمد به من از تو مصرعی چند بلند
- شمارهٔ ۵۷ آنانکه خدا را به نظر می‌دانند
- شمارهٔ ۵۸ هر دل که به اسرار جلی گرم بود
- شمارهٔ ۵۹ تا مرد مجرّد از من و ما نبود
- شمارهٔ ۶۰ با خلق جهان غیر نزاعی نبود
متن اشعار به نقل از گنجور.