شمارهٔ ۱۹

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۱آنم که ز خرّمی دلم را عارست
2. شمارهٔ ۲۲دل بست به خود تارِ تعلّق ز نخست
3. شمارهٔ ۲۳هر کس که تعلّقش به هستی بیش است
4. شمارهٔ ۲۴فیّاض کجایی که مرا حال خوشست
5. شمارهٔ ۲۵آهم ز دل زبانه فرسود نشست
6. شمارهٔ ۲۶حسرت غم دیرینه دوا نتوانست
7. شمارهٔ ۲۷دور افکندن نشانة خواستن است
8. شمارهٔ ۲۸عشق است میی که ساقیش عرفانست