پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۴۷

دنیا آن به که خواجه پاکش بخورد

ورنه به فسون دیوِ هلاکش بخورد

دانه بنما گر نخورد خاک زمین

روزی دو سه نگذرد که خاکش بخورد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۹صد شکر که آن سرو‌‌ چمن باز آمد
  2. شمارهٔ ۵۰چشمان تو در فتنه‌گری یکدله‌اند
  3. شمارهٔ ۵۱ای خواجه تو می‌روی و دنیا ماند
  4. شمارهٔ ۵۲آنانکه رهی به عالم دل دارند
  5. شمارهٔ ۵۳هر دل که هوای عالم راز کند
  6. شمارهٔ ۵۴خورشید چو ذرّه آرزوی تو کند
  7. شمارهٔ ۵۵گر دل ز فروغ عشق پیرایه کند
  8. شمارهٔ ۵۶آمد به من از تو مصرعی چند بلند
همه‌ی رباعیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.