پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۷

فیاض ازل که بزم هستی آراست

جام سخن از می معانی پیر است

تا تلخی می مذاق جان را نگزد

از شکّر شکر خویش کردش مزه راست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹هر چند که دل لبالب از نور خداست
  2. شمارهٔ ۱۰ماه رمضان عجب مه روح‌فزاست
  3. شمارهٔ ۱۱ماییم که بی‌تکلّفی‌ها فن ماست
  4. شمارهٔ ۱۲درد تو تلافی تن آسانی‌هاست
  5. شمارهٔ ۱۳در پیش کسی که علم و دانش بابست
  6. شمارهٔ ۱۴در گلشن عشق خرمی نایابست
  7. شمارهٔ ۱۵امشب ز غمت روح و روانم می‌سوخت
  8. شمارهٔ ۱۶فیّاض بیا که عشق بارت دادست
همه‌ی رباعیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.