پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۷۰

به عهد زلف خوشت مشک ناب یعنی چه

به دور ماه رخت آفتاب یعنی چه!

شبی ز ساقی مجلس پیاله جستم گفت

به دور لعل لب من شراب یعنی چه!

ز نام عاشقی ای خضر هیچ شرمت نیست!

به کام تشنه لب عشق آب یعنی چه!

ز دور کام دل آنجا که چهره بنماید

درنگ اگر ننمایی شتاب یعنی چه

چه غفلت است که دارد ترا به بر فیّاض

چو مرگ در عقب تست خواب یعنی چه!

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۷۲جا بکوی یار ده ما را بجنّت جا مده
  2. شمارهٔ ۶۷۳یک شب ترا بغل نگرفتم چه فایده
  3. شمارهٔ ۶۷۴گریه از بیم تو شد در دل بی‌تاب گره
  4. شمارهٔ ۶۷۵ای حسرت لبت به دل نیشکر گره
  5. شمارهٔ ۶۷۶تو شمع بزم خوبانی مشو یکرو به پروانه
  6. شمارهٔ ۶۷۷ای که عاشق نیستی پا در حریم ما منه
  7. شمارهٔ ۶۷۸دعوت عشق است اینکه بار نیابی
  8. شمارهٔ ۶۷۹دوش کردی پرسش گرمی که جانم سوختی
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.