پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۱۱۳

بهار آمد زمین فیروزه گون شد

به عزم سیر دلدارم برون شد

به گل چیدن در آمد یار فایز

همه گلها ز خجلت سرنگون شد

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۱۵به دل گفتم مکن این قدر فریاد
  2. شمارهٔ ۱۱۶دگر شب شد که تا جانم بسوزد
  3. شمارهٔ ۱۱۷دگر شب شد که دل بی تاب گردد
  4. شمارهٔ ۱۱۸دل من حالت پروانه دارد
  5. شمارهٔ ۱۱۹نخستین بار باید ترک جان کرد
  6. شمارهٔ ۱۲۰که بر نخل امید من تبر زد؟
  7. شمارهٔ ۱۲۱مهِ دَه چار پیشت مُضمَحِل شد
  8. شمارهٔ ۱۲۲سحرگاهان که شبنم بر گل افتد
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.