فایز
شمارهٔ ۱۱۶
دگر شب شد که تا جانم بسوزد
گریبان تا به دامانم بسوزد
برای خاطر دلدار فایز
همی ترسم که ایمانم بسوزد
فایز
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۱۱۸دل من حالت پروانه دارد
- شمارهٔ ۱۱۹نخستین بار باید ترک جان کرد
- شمارهٔ ۱۲۰که بر نخل امید من تبر زد؟
- شمارهٔ ۱۲۱مهِ دَه چار پیشت مُضمَحِل شد
- شمارهٔ ۱۲۲سحرگاهان که شبنم بر گل افتد
- شمارهٔ ۱۲۳بهار آمد زمردسان زمین شد
- شمارهٔ ۱۲۴شما که ساکنان کوی یارید
- شمارهٔ ۱۲۵بتا زلف تو سر از سر کشان برد
درباره‌ی فایز
زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.