پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۱۱۸

دل من حالت پروانه دارد

ز آتش سوختن پروا ندارد

دل فایز چو مرغ پر شکسته

به هر جا کو فِتَد، پر وا ندارد

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۲۰که بر نخل امید من تبر زد؟
  2. شمارهٔ ۱۲۱مهِ دَه چار پیشت مُضمَحِل شد
  3. شمارهٔ ۱۲۲سحرگاهان که شبنم بر گل افتد
  4. شمارهٔ ۱۲۳بهار آمد زمردسان زمین شد
  5. شمارهٔ ۱۲۴شما که ساکنان کوی یارید
  6. شمارهٔ ۱۲۵بتا زلف تو سر از سر کشان برد
  7. شمارهٔ ۱۲۶خبر داری به من هجران چها کرد
  8. شمارهٔ ۱۲۷دو زلف یار عنبر می تراود
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.