پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۱۱۱

حصار دوست گر ز آهن بر آرند

به دورش خندقی از اخگر آرند

رساند خود به یار خویش فایز

به راهش گر هزاران لشکر آرند

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۱۳بهار آمد زمین فیروزه گون شد
  2. شمارهٔ ۱۱۴ره عشقست باید ز آن حذر کرد
  3. شمارهٔ ۱۱۵به دل گفتم مکن این قدر فریاد
  4. شمارهٔ ۱۱۶دگر شب شد که تا جانم بسوزد
  5. شمارهٔ ۱۱۷دگر شب شد که دل بی تاب گردد
  6. شمارهٔ ۱۱۸دل من حالت پروانه دارد
  7. شمارهٔ ۱۱۹نخستین بار باید ترک جان کرد
  8. شمارهٔ ۱۲۰که بر نخل امید من تبر زد؟
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.