پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۶۰

عاشق آن است که جور تو وفا می‌داند

آب شمشیر تو را آب بقا می‌داند

بی‌وفایی تو در دهر و وفاداری من

داستانی‌ست که هر بی‌سر و پا می‌داند

شرح حال من و یاری من از غیر مپرس

مهربانی مرا با تو خدا می‌داند

به تغافل به کرشمه به تبسم به نگاه

بهر دل بردن ما بین که چه‌ها می‌داند

به کجا می‌بری این گوهر رخشان خاقان

قدر این گوهر یکدانه صبا می‌داند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۲بر این رهم به امیدی که یار می‌گذرد
  2. شمارهٔ ۶۳ناشاد کسی کز ستمت شاد نباشد
  3. شمارهٔ ۶۴بازم ای یاران غمِ مژگانِ دلبر می‌کشد
  4. شمارهٔ ۶۵کیست که عرض شوق من جانب یار من برد
  5. شمارهٔ ۶۶اگر شراب بهشتم به جام خواهد شد
  6. شمارهٔ ۶۷مرا در کوی یاری منزلی بود
  7. شمارهٔ ۶۸خط رخسار تو ای مه چو عیان خواهد شد
  8. شمارهٔ ۶۹ای کاش از این بی‌گنه هر دم گناهی سر زند
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.