پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۴۳

آن شوخ چو جام ناز در چنگ گرفت

صد ملک ملاحتش به نیرنگ گرفت

از تیزی آفتاب حسن آن عارض

پر نازک بود اندکی رنگ گرفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۵در کوی تو هر گه پای اندیشه نهاد
  2. شمارهٔ ۴۶آن می که دلش به صد تمنا می‌خورد
  3. شمارهٔ ۴۷ناصح ما را میل نصیحت دارد
  4. شمارهٔ ۴۸آهم چو بر آسمان شبیخون آرد
  5. شمارهٔ ۴۹آنم که ز من زبان سخن نپذیرد
  6. شمارهٔ ۵۰حسنت که صلای شوق عالم برزد
  7. شمارهٔ ۵۱با آن که به جانم از تو جز تب نرسد
  8. شمارهٔ ۵۲ز آن پیش دلا که هجر زارت بکشد
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.