پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۴۹

آنم که ز من زبان سخن نپذیرد

گر روح شوم تمام تن نپذیرد

از بس که شدم دست زد رد و قبول

آیینه ز ننگ عکس من نپذیرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۱با آن که به جانم از تو جز تب نرسد
  2. شمارهٔ ۵۲ز آن پیش دلا که هجر زارت بکشد
  3. شمارهٔ ۵۳چون زلف ترا باد صبا شانه کشد
  4. شمارهٔ ۵۴آن غنچه که از لباس خود بیرون شد
  5. شمارهٔ ۵۵داغ تو به آفتاب تب نفروشد
  6. شمارهٔ ۵۶دندان امشب ز درد شد بس که نژند
  7. شمارهٔ ۵۷ای چرخ بر آتشم نهی همچو سپند
  8. شمارهٔ ۵۸ای آنکه دمت راز مسیحا داند
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.