پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۵۶

دندان امشب ز درد شد بس که نژند

داغیم به روی آتش از خواب سپند

گر درد چنین تیز کندش گرنه

دندان طمع ز عمر می‌باید کند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۸ای آنکه دمت راز مسیحا داند
  2. شمارهٔ ۵۹باز آمد و رفت و هجر خونخوار بماند
  3. شمارهٔ ۶۰چون اشک ز خون هوسم ساخته‌اند
  4. شمارهٔ ۶۱امروز که باغ و راغ آراسته‌اند
  5. شمارهٔ ۶۲ارباب وفا ز ما وفا می‌طلبند
  6. شمارهٔ ۶۳در روز ازل بخت زبونم دادند
  7. شمارهٔ ۶۴روزم ز فراق دود گلخن سازند
  8. شمارهٔ ۶۵آن روز که چهره عذاب افروزند
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.