پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۵۰

حسنت که صلای شوق عالم برزد

غم نیست اگر دمی ز محنت دم زد

کفرست ولی یقین که از رشک ایزد

هنگامه دلربائیت بر هم زد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۲ز آن پیش دلا که هجر زارت بکشد
  2. شمارهٔ ۵۳چون زلف ترا باد صبا شانه کشد
  3. شمارهٔ ۵۴آن غنچه که از لباس خود بیرون شد
  4. شمارهٔ ۵۵داغ تو به آفتاب تب نفروشد
  5. شمارهٔ ۵۶دندان امشب ز درد شد بس که نژند
  6. شمارهٔ ۵۷ای چرخ بر آتشم نهی همچو سپند
  7. شمارهٔ ۵۸ای آنکه دمت راز مسیحا داند
  8. شمارهٔ ۵۹باز آمد و رفت و هجر خونخوار بماند
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.