پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۳۹

کوته خردی که شرمسار از من نیست

طعن سخنم زند که پر روشن نیست

ادراک ابوجهل چو ناقص باشد

نقصان کلام حضرت ذوالمن نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۱دل با غم آن صنم سپردیم و گذشت
  2. شمارهٔ ۴۲امشب که طرب از دل مهجور برفت
  3. شمارهٔ ۴۳آن شوخ چو جام ناز در چنگ گرفت
  4. شمارهٔ ۴۴امشب می درد آسمان بی ‌غش باد
  5. شمارهٔ ۴۵در کوی تو هر گه پای اندیشه نهاد
  6. شمارهٔ ۴۶آن می که دلش به صد تمنا می‌خورد
  7. شمارهٔ ۴۷ناصح ما را میل نصیحت دارد
  8. شمارهٔ ۴۸آهم چو بر آسمان شبیخون آرد
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.