پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۳۸

داریم بتی که در بنی‌‌آدم نیست

از عالم حسن است ازین عالم نیست

طوری‌‌ست ز پرتو رخش گازرگاه

اما طوری که موسیش محرم نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۰از دیده به سوی دوست پیوسته رهی‌ست
  2. شمارهٔ ۴۱دل با غم آن صنم سپردیم و گذشت
  3. شمارهٔ ۴۲امشب که طرب از دل مهجور برفت
  4. شمارهٔ ۴۳آن شوخ چو جام ناز در چنگ گرفت
  5. شمارهٔ ۴۴امشب می درد آسمان بی ‌غش باد
  6. شمارهٔ ۴۵در کوی تو هر گه پای اندیشه نهاد
  7. شمارهٔ ۴۶آن می که دلش به صد تمنا می‌خورد
  8. شمارهٔ ۴۷ناصح ما را میل نصیحت دارد
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.