پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۳۶

این اسب که چون خواجه ما فرتوتیست

بر اسب نشسته خواجه بس مبهوتیست

از پای چهار پایه از تن تخته

القصه که خوش مصالح تابوتیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۸داریم بتی که در بنی‌‌آدم نیست
  2. شمارهٔ ۳۹کوته خردی که شرمسار از من نیست
  3. شمارهٔ ۴۰از دیده به سوی دوست پیوسته رهی‌ست
  4. شمارهٔ ۴۱دل با غم آن صنم سپردیم و گذشت
  5. شمارهٔ ۴۲امشب که طرب از دل مهجور برفت
  6. شمارهٔ ۴۳آن شوخ چو جام ناز در چنگ گرفت
  7. شمارهٔ ۴۴امشب می درد آسمان بی ‌غش باد
  8. شمارهٔ ۴۵در کوی تو هر گه پای اندیشه نهاد
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.