پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

قطعات

شمارهٔ ۳ - هجویه

ای آصف صبا به سلیمان غور گوی

نقل مجالس کرم افسانه شماست

هرگز ندیده سفره‌اتان نان و طرفه آنک

مهمانسرای حاتم طی خانه شماست

جز هیچ هیچ نیست درین انجمن مگر

دروازه عدم در کاشانه شماست

امساک‌وش رعیت بخلست این زمان

همت که خانه‌زاد سیه‌خانه شماست

استغفر‌الله این سخنان هزل و مضحکه‌ست

رزاق جود همت مردانه شماست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵ - در گلایه و پوزشزهی فصیح زبانی که طبع نیر تو
  2. شمارهٔ ۶ - درستایش مشرقی و عذر‌خواهی از اوزهی ز مشرق طبع تو آفتاب خجل
  3. شمارهٔ ۷ - توصیف غار جمشیدیتعالی الله نه غارست این جهانیست
  4. شمارهٔ ۸ - اخوانیهترا ای نور چشم دشمن و دوست
  5. شمارهٔ ۹ - فراقیهای حکیمی کز استقامت طبع
  6. شمارهٔ ۱۰ - در تقاضای هیزمای آنکه دست تربیت آفریدگار
  7. شمارهٔ ۱۱ - درستایش نامه دوستقاصد آورد مرا نامه‌ای از حضرت دوست
  8. شمارهٔ ۱۲ - ماده تاریخ بنای خواجه محمد میرکدر زمان شه والاگهر عرش سریر
همه‌ی قطعات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.