پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

قطعات

شمارهٔ ۹ - فراقیه

ای حکیمی کز استقامت طبع

آسمان را بری خمی از پشت

طول عالم به دست همت تو

یک بدست‌ست کم به چار انگشت

حدس تو چون عنان بجنباند

عقل پیشش رود به پشتاپشت

نبود با نسیم خلق خوشت

سنگلاخ فراق نیز درشت

بنده را در فراق حضرت تو

تلخی زهر زندگانی کشت

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۱ - درستایش نامه دوستقاصد آورد مرا نامه‌ای از حضرت دوست
  2. شمارهٔ ۱۲ - ماده تاریخ بنای خواجه محمد میرکدر زمان شه والاگهر عرش سریر
  3. شمارهٔ ۱۳ - ماده تاریخ تولدشب محمد مومن آن اخوالصفا
  4. شمارهٔ ۱۴ - اخوانیهرسید مژده که خورشید آسمان جلال
  5. شمارهٔ ۱۵ - مدح میرزا غیاث‌الدینزمین عفو کسی بوسه میزند گنهم
  6. شمارهٔ ۱۶ - اخوانیهخوشا وقت قلم کز دست فیضت
  7. شمارهٔ ۱۷ - هجویهخواجه را از زبان بنده بگو
  8. شمارهٔ ۱۸ - توصیف کتابی که سیفا فرستادهرسید از حضرت سیفا کتابی
همه‌ی قطعات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.