پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

قطعات

شمارهٔ ۱۳ - ماده تاریخ تولد

شب محمد مومن آن اخوالصفا

آنکه راه دوستی بی ما زمانی نسپرد

هر چه قسمت روزی ما کرد فضل ایزدی

خواست تا همچون لب شکرش یکایک بشمرد

گفت دوش از جمله فرزندی کرامت کرده است

کش رخ از مرآت دل زنگ کدورت بسترد

گرچه ممکن نیست افزونی برین نعمت ولیک

خواهمش در دامن عمر طبیعی پرورد

گفت چبود طالع مولود گفتم برج فضل

گفت تاریخ تولد چیست گفتم برخورد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۵ - مدح میرزا غیاث‌الدینزمین عفو کسی بوسه میزند گنهم
  2. شمارهٔ ۱۶ - اخوانیهخوشا وقت قلم کز دست فیضت
  3. شمارهٔ ۱۷ - هجویهخواجه را از زبان بنده بگو
  4. شمارهٔ ۱۸ - توصیف کتابی که سیفا فرستادهرسید از حضرت سیفا کتابی
  5. شمارهٔ ۱۹ - ماده تاریخ وفات شیخ حبیب‌اللههزار حیف که شیخ زمان حبیب‌الله
  6. شمارهٔ ۲۰ - مدح حسین‌خان شاملودی در بهار صبح درون آمد از درم
  7. شمارهٔ ۲۱ - در ستایش طبع شانی تکلوصبا به کوی دل آشفتگان عشق گذر
  8. شمارهٔ ۲۲ - گلایهای زبده دودمان دولت
همه‌ی قطعات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.