پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

قطعات

شمارهٔ ۱۹ - ماده تاریخ وفات شیخ حبیب‌الله

هزار حیف که شیخ زمان حبیب‌الله

همان که بود ز روحانیان قدس مرید

همان سحاب که گر هیچ فیض بخش شدی

درین چمن گل خورشید می‌دمید از بید

همان بهار که بی رشح فیض تربیتش

گیاه توفیق از هیچ گلشنی ندمید

کشید رخت ز باغ فنا به خلد بقا

ز ساقیان ازل جام ارجعی نوشید

هر آن وظیفه که بودش ز مبدا فیاض

به گوهر خلف خویشتن شرف بخشید

به گاه نزعش روح‌القدس به بالین رفت

به گریه گفتش کای تشنه تو عرش مجید

که جانشین و چه تاریخ سال رحلت تست

بقای عمر شرف باد گفت و جان بخشید

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۱ - در ستایش طبع شانی تکلوصبا به کوی دل آشفتگان عشق گذر
  2. شمارهٔ ۲۲ - گلایهای زبده دودمان دولت
  3. شمارهٔ ۲۳ - ماده تاریخمرحبا ای مهین نشیمن قدس
  4. شمارهٔ ۲۴ - در مذمت کوفتهدی کوفته نام طعمه‌ای ساخت
  5. شمارهٔ ۲۵ - ماده تاریخ بنای مسجدمنت ایزد را که مصر از جامعی زینت گرفت
  6. شمارهٔ ۲۶ - حسب حالای نقش کف پای تو پیرایه امید
  7. شمارهٔ ۲۷ - نویسمگفتم که بیاض دوستان را
  8. شمارهٔ ۲۸ - در جواب هجویه نادمواله جلوه مستانه حسرت نادم
همه‌ی قطعات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.