پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

قطعات

شمارهٔ ۲۸ - در جواب هجویه نادم

واله جلوه مستانه حسرت نادم

یا‌رب از خلد تو مردود چو کوثر نشوم

خاک پای طلبی می‌رسدم گر گویم

گر توام سر ندهی لایق افسر نشوم

شمع بزم ادبی ور نبود پرتو تو

همچو ظلمتکده کفر منور نشوم

دوش گفتند به هجوم قلمت رنجه شده‌ست

شبم از لمعه خورشید مکدر نشوم

من که از مدح تو فربه نشدم روز نخست

سزد امروز گر از هجو تو لاغر نشوم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۰ - ماده تاریخ قصر گازرگاه هراتمنت خدای را که سپهر کمال شد
  2. شمارهٔ ۳۱ - اخوانیهای صبا رو به سوی صاحب ما
  3. شمارهٔ ۳۲ - توصیف چشمه‌سار عقل و مدح ممدوحچشمه‌ساری کرده جاری در قهستان دماغ
  4. شمارهٔ ۳۳ - ماده تاریخ بنایی که حاجی جلال‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌الدین نهادهدر زمان مظفر لطف اله
  5. شمارهٔ ۳۴ - ماده تاریخ بنای قصربه دور شاه عادل شاه عباس جهانگیری
  6. شمارهٔ ۳۵ - ماده تاریخ شهادت عربگل باغ وفاداری عرب آن
  7. شمارهٔ ۳۶ - در عذر خواهینتیجه خلف دهر میرزا قاسم
  8. شمارهٔ ۳۷ - در تهنیت نوروز و مدح حسین‌خان شاملومقدم شاهد نوروز مبارک بادا
همه‌ی قطعات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.