فصیحی هروی
شمارهٔ ۲۴ - در مذمت کوفته
دی کوفته نام طعمه‌ای ساخت
زیبا و لطیف شکل و مطبوع
آورد که ما گرسنگان را
آب افشاند بر آتش جوع
خوردیم ولیک برنخوردیم
از هوش دگر چو مغز مصروع
فصیحی هروی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۶ - حسب حالای نقش کف پای تو پیرایه امید
- شمارهٔ ۲۷ - نویسمگفتم که بیاض دوستان را
- شمارهٔ ۲۸ - در جواب هجویه نادمواله جلوه مستانه حسرت نادم
- شمارهٔ ۲۹ - ماده تاریخ وفات ابراهیمداد از این چرخ حشوپرور دون
- شمارهٔ ۳۰ - ماده تاریخ قصر گازرگاه هراتمنت خدای را که سپهر کمال شد
- شمارهٔ ۳۱ - اخوانیهای صبا رو به سوی صاحب ما
- شمارهٔ ۳۲ - توصیف چشمه‌سار عقل و مدح ممدوحچشمه‌ساری کرده جاری در قهستان دماغ
- شمارهٔ ۳۳ - ماده تاریخ بنایی که حاجی جلال‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌الدین نهادهدر زمان مظفر لطف اله
درباره‌ی فصیحی هروی
میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.