فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۸۱ - در مدح سلطان محمود بن ناصر الدین غزنوی هر که خواهنده دین باشد و جوینده راه
- شمارهٔ ۱۸۲ - در مدح امیر ابو یعقوب عضدالدوله یوسف بن ناصر الدین زلف مشکین تو زان عارض تابنده چو ماه
- شمارهٔ ۱۸۳ - در مدح امیر ابو احمد محمد بن محمودبن ناصر الدین عروس ماه نیسان را جهان سازد همی حجله
- شمارهٔ ۱۸۴ - نیز در مدح امیر ابواحمد محمدبن محمد غزنوی بامدادان پگاه آمد با روی چو ماه
- شمارهٔ ۱۸۵ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصر الدین عید خوبان سرای آمد و خورشید سپاه
- شمارهٔ ۱۸۶ - نیز در مدح امیر یوسف بن ناصر الدین از پی تهنیت روز نو آمد بر شاه
- شمارهٔ ۱۸۷ - در مدح خواجه ابوالقاسم احمد بن حسین میمندی زمانه رغم مرا ای به رخ ستیزه ماه
- شمارهٔ ۱۸۸ - در مدح خواجه ابوالحسن علی بن فضل بن احمد معروف به حجاج به جان تو که نیارم تمام کرد نگاه
- شمارهٔ ۱۸۹ - در مدح خواجه بزرگ و عذر تفصیر خدمت ای رسانیده مرا حشمت و جاه تو به جاه
- شمارهٔ ۱۹۰ - در مدح خواجه ابوبکر حصیری ندیم سلطان محمود گوید آن سمن عارض من کرد بناگوش سیاه
- شمارهٔ ۱۹۱ - در مدح یمین الدوله سلطان محمود غزنوی ای صورت بهشتی در صدره بهایی
- شمارهٔ ۱۹۲ - در لغز آتش سده و مدح سلطان محمود گوید یکی گوهری چون گل بوستانی
- شمارهٔ ۱۹۳ - در تحریض به حرکت هندو تسخیر کشمیر گوید هنگام گلست ای به دو رخ چون گل خود روی
- شمارهٔ ۱۹۴ - در مدح سلطان محمود غزنوی گوید مهرگان آمد و سیمرغ بجنبید از جای
- شمارهٔ ۱۹۵ - در مدح سلطان محمد بن سلطان محمود ای دوست به صدگونه بگردی به زمانی
- شمارهٔ ۱۹۶ - در مدح ابو احمد محمدبن محمودبن ناصر الدین به من باز گرد ای چو جان و جوانی
- شمارهٔ ۱۹۷ - در مدح امیر ابواحمد محمدبن محمود غزنوی همی سراید چنگ آن نگار چنگسرای
- شمارهٔ ۱۹۸ - در مدح محمد بن محمود غزنوی گوید دل من همی جست پیوسته یاری
- شمارهٔ ۱۹۹ - در مدح امیر ابو احمد محمد بن محمود گوید ای باد بهاری خبر از یار چه داری؟
- شمارهٔ ۲۰۰ - در مدح امیر ابواحمد محمد بن محمود غزنوی دل من خواهی و اندوه دل من نبری
- شمارهٔ ۲۰۱ - در مدح امیر محمد و تهنیت ولادت پسر وی گوید گر مرا از تو به سه بوسه نباشد نظری
- شمارهٔ ۲۰۲ - در مدح سلطان محمد بن سلطان محمود گوید ای اَبر بهمنی که به چشم من اندری
- شمارهٔ ۲۰۳ - در مدح امیر محمد ولیعهد سلطان محمود دلم مهربان گشت بر مهربانی
- شمارهٔ ۲۰۴ - در مدح محمدبن محمودبن ناصرالدین گوید مرا دلیست گروگان عشق چندین جای
- شمارهٔ ۲۰۵ - در مدح امیر یوسف بن ناصر الدین دوش همه شب همی گریست به زاری
- شمارهٔ ۲۰۶ - در تهنیت مهرگان و مدح عضد الدوله امیر یوسف مهرگان رسم عجم داشت به پای
- شمارهٔ ۲۰۷ - در بهبود یافتن امیر یوسف از مرض و مدح اوگوید هزار منت بر ما فریضه کرد خدای
- شمارهٔ ۲۰۸ - در توصیف باغ امیر یوسف سپهسالار گوید باغیست دلفروز و سراییست دلگشای
- شمارهٔ ۲۰۹ - در مدح امیر یوسف بن ناصر الدین سپاهسالار ای ترک دگر خیره غم روزه نداری
- شمارهٔ ۲۱۰ - در مدح سلطان مسعود بن سلطان محمود گوید خوشا عاشقی خاصه وقت جوانی
- شمارهٔ ۲۱۱ - در مدح خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی گوید دل من همی داد گفتی گوایی
- شمارهٔ ۲۱۲ - در مدح خواجه عمید حامد بن محمدالمهتدی گوید تا دل من ز دست من بستدی
- شمارهٔ ۲۱۳ - در مدح سلطان مسعود بن سلطان محمود گوید زنخدانی چون سیم وبراو از شبه خالی
- شمارهٔ ۲۱۴ - در مدح خواجه ابوسهل احمدبن حسن حمدوی گوید ای پسر هیچ ندانم که چگونه پسری
- شمارهٔ ۲۱۵ - نیز در مدح خواجه ابوسهل حمدوی گوید ای قصد تو به دیدن ایوان کسروی
- شمارهٔ ۲۱۶ - در مدح امیر ابو احمد محمد بن محمود غزنوی گوید چون موی میان داری، چون کوه کمر داری
متن اشعار به نقل از گنجور.