فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۱ - در مدح عضدالدوله امیر یوسف سپاهسالار گوید ای ز سیمینه فکنده در بلورینه مدام
- شمارهٔ ۱۲۲ - در مدح سلطان ابو سعید مسعود بن محمود غزنوی جشن سده و سال نو و ماه محرم
- شمارهٔ ۱۲۳ - در مدح خواجه احمد بن حسن میمندی گوید بنفشه زلف من آن سرو قد سیم اندام
- شمارهٔ ۱۲۴ - در مدح خواجه ابو سهل عراقی گوید کی نشینیم نگارا من و تو هر دوبهم
- شمارهٔ ۱۲۵ - در مدح خواجه ابواحمد تمیمی گوید بفزوده ست بر من خطر قیمت سیم
- شمارهٔ ۱۲۶ - در مدح خواجه سید ابوالطیب بن طاهر بار بربست مه روزه و برکند خیَم
- شمارهٔ ۱۲۷ - در مدح خواجه ابوسهل عبدالله بن احمد بن لکشن دبیر گوید بر بناگوش تو ای پاکتر از در یتیم
- شمارهٔ ۱۲۸ - در مدح یمین الدوله سلطان محمود بن ناصر الدین گوید خداوند ما شاه کشورسِتان
- شمارهٔ ۱۲۹ - در مدح یمین الدولة و امین الملة محمود بن ناصرالدین بزرگی و شرف و قدر و جاه و بخت جوان
- شمارهٔ ۱۳۰ - درمدح یمین الدوله ابوالقاسم محمود بن ناصر الدین گوید بنفشه زلف من آن آفتاب ترکستان
- شمارهٔ ۱۳۱ - در مدح سلطان محمود سبکتگین گوید چه روز افزون و عالی دولتست این دولت سلطان
- شمارهٔ ۱۳۲ - در مدح سلطان محمود غزنوی گوید ای شهریار بیقرین ، ای پادشاه پاک دین
- شمارهٔ ۱۳۳ - در تهنیت عید و مدح سلطان محمودغزنوی عید فرخ باد بر شاه جهان
- شمارهٔ ۱۳۴ - در مدح یمین الدوله محمود بن ناصرالدین بگشاد مهرگان در اقبال بر جهان
- شمارهٔ ۱۳۵ - در مدح سلطان محمود غزنوی جاودان شاد باد شاه جهان
- شمارهٔ ۱۳۶ - در حسب و حال و رنجش خاطر سلطان و طلب عفو گوید ای ندیمان شهریار جهان
- شمارهٔ ۱۳۷ - در مدح سلطان محمد بن محمود غزنوی سوسن داری شکفته برمه روشن
- شمارهٔ ۱۳۸ - نیز در مدح سلطان محمد بن سلطان محمود گوید گفتم مرا سه بوسه ده ای شمسه بتان
- شمارهٔ ۱۳۹ - در مدح محمد بن محمود بن ناصرالدین هم از سعادت و اقبال بود و بخت جوان
- شمارهٔ ۱۴۰ - در مدح امیر ابو احمد محمد بن محمود بن ناصر الدین سرو دیدستم که باشد رسته اندر بوستان
- شمارهٔ ۱۴۱ - نیز در مدح امیر ابواحمد محمد بن محمود غزنوی نتوان کردازین بیش صبوری نتوان
- شمارهٔ ۱۴۲ - نیز در مدح سلطان محمد بن سلطان محمود گوید همی کند به گل سرخ بر بنفشه کمین
- شمارهٔ ۱۴۳ - درمدح عضدالدوله امیر ابویعقوب یوسف بن ناصرالدین ای نیمشب گریخته ز رضوان
- شمارهٔ ۱۴۴ - در حسب حال و ملال خاطر امیر یوسف و سه سال مهجور ماندن از خدمت او و شفاعت امیر محمد گوید خوشا بهاران کز خرمی و بخت جوان
- شمارهٔ ۱۴۵ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصر الدین غزنوی مکن ای دوست به ما بد نتوان کرد چنین
- شمارهٔ ۱۴۶ - در مدح عضدالدوله یوسف بن ناصر الدین جشن فریدون خجسته باد و همایون
- شمارهٔ ۱۴۷ - نیز در مدح امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصر الدین آن کمر باز کن بتا ز میان
- شمارهٔ ۱۴۸ - در مدح عضد الدوله امیر ابو یعقوب یوسف سپهسالار گوید دی چو دیوانه بر آشفت و به زه کرد کمان
- شمارهٔ ۱۴۹ - در مدح امیرابویعقوب یوسف برادر سلطان محمود گوید همه گره گره است آن دو زلف چین بر چین
- شمارهٔ ۱۵۰ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصر الدین ای روی نکو! روی سوی من کن و بنشین
- شمارهٔ ۱۵۱ - نیز در مدح امیر یوسف بن ناصر الدین گوید تا پرنیان سبز بورن کرد بوستان
- شمارهٔ ۱۵۲ - در صفت خزان و مدح امیر ابوالمظفرنصر بن سبکتگین برادر سلطان محمود گوید چو زر شدند رزان، از چه؟ از نهیب خزان
- شمارهٔ ۱۵۳ - در تقاضای معاودت سلطان مسعود از اصفهان به غزنین پس از فوت محمود ای برید شاه ایران از کجا رفتی چنین
- شمارهٔ ۱۵۴ - در مدح سلطان مسعود و فتوحات او و کشتن او شیر را بدان خوشی و بدان نیکویی لب و دندان
- شمارهٔ ۱۵۵ - در وزارت یافتن خواجه احمد بن حسن میمندی بعد از عزل شش ساله میغ بگشاد و دگرباره بیفروخت جهان
- شمارهٔ ۱۵۶ - در مدح شمس الکفاة خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی مکن ای ترک مکن قدر چنین روز بدان
- شمارهٔ ۱۵۷ - در مدح شمس الکفات خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی آمد آن نو بهار توبه‌شکن
- شمارهٔ ۱۵۸ - در مدح خواجه احمد بن حسن میمندی وزیر گوید نگار من آن لعبت سیمتن
- شمارهٔ ۱۵۹ - در مدح شمس الکفات احمد بن الحسن میمندی گفتم گلست یا سمنست آن رخ و ذقن
- شمارهٔ ۱۶۰ - در مدح خواجه ابوالفتح فرزند وزیرگوید سیه زلف آن سرو سیمین من
- شمارهٔ ۱۶۱ - در مدح خواجه ابوسهل دبیر وزیرامیر یوسف اندر آمد به باغ باد خزان
- شمارهٔ ۱۶۲ - در مدح خواجه ابوالحسن حجاج، علی بن فضل بن احمد گوید بت من آن به دو رخ چون شکفته لاله ستان
- شمارهٔ ۱۶۳ - در مدح خواجه ابوالحسن حجاج علی بن فضل بن احمد گوید پیچان درختی نام او نارون
- شمارهٔ ۱۶۴ - در مدح عمیدالملک خواجه ابوبکر علی بن حسن قهستانی عارض سپاه دی به سلام آمد نزدیک من
- شمارهٔ ۱۶۵ - در مدح خواجه ابوبکر حصیری ندیم سلطان محمود گوید چند ازین تنگدلی ای صنم تنگ دهان
- شمارهٔ ۱۶۶ - نیز در مدح خواجه فاضل ابوبکر حصیری ندیم سلطان گوید ای پسر نیز مرا سنگدل و تند مخوان
- شمارهٔ ۱۶۷ - نیز درمدح خواجه ابوبکر حصیری ندیم گوید من پار دلی داشتم بسامان
- شمارهٔ ۱۶۸ - در مدح خواجه عمید المک ابوبکرقهستانی عارض لشکر بوستانیست روی کودک من
- شمارهٔ ۱۶۹ - در مدح خواجه ابو سهل دبیر، عبدالله بن احمد بن لکشن وزیر ابویعقوب عضدالدوله یوسف بن سبکتگین باغ پر گل شد و صحرا همه پر سوسن
- شمارهٔ ۱۷۰ - در مدح ابو منصور دواتی قراتکین حاکم غرجستان مرا دلیست که از چشم بد رسیده به جان
- شمارهٔ ۱۷۱ - درمدح فخر الدوله ابو المظفر احمد بن محمد والی چغانیان و توصیف شعر گوید با کاروان حله برفتم ز سیستان
- شمارهٔ ۱۷۲ - در مدح خواجه ابو علی حسنک وزیر ای عهد من شکسته بدان زلف پر شکن
- شمارهٔ ۱۷۳ - در ذکر مسافرت از سیستان به بست و مدح خواجه منصور بن حسن میمندی چون بسیج راه کردم سوی بست از سیستان
- شمارهٔ ۱۷۴ - در توصیف شکار سلطان گوید اندر این هفته شکاری کرد کز اخبار آن
- شمارهٔ ۱۷۵ - در مدح ملک زاده مسعود بن محمود بن سبکتگین ای خانه مبارک و باغ بآفرین
- شمارهٔ ۱۷۶ - در دعای سلطان و تقاضای ملازمت سفر گوید ای بر گذشته از ملکان پایگاه تو
- شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح خواجه ابوسهل احمد بن حسن حمدوی گوید سروی شنیده ای که بود ماه بار او ؟
- شمارهٔ ۱۷۸ - در تهنیت عید و مدح سلطان محمود غزنوی ز بهر تهنیت عید بامداد پگاه
- شمارهٔ ۱۷۹ - در مدح سلطان محمود بن سبکتگین غزنوی با من به شابهار به سر برد چاشتگاه
- شمارهٔ ۱۸۰ - در مدح یمین الدوله سلطان محمود غزنوی به فرخی و به شادی و شاهی ایران شاه
متن اشعار به نقل از گنجور.