امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۴
توکل هر که سازد پیشه خویش
ز بار منت مردم خلاص است
که نبود بار مردم را دران بزم
که او بر خوان نعمت‌هاش خاص است
امیرعلیشیر نوایی
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۶هر کرا گفتی انیس و ساختی مأیوس طبع
- شمارهٔ ۷تتبع کردن فانی در اشعار
- شمارهٔ ۸ای فلان سوختی خلایق را
- شمارهٔ ۹جوانمرد از کرم مفلس نگردد
- شمارهٔ ۱۰به نزد عقل ز حیوان کم است انسانی
- شمارهٔ ۱۱هست عاشق به نمودار چو خاک
- شمارهٔ ۱۲دشمنت گر حسود شد نیک است
- شمارهٔ ۱۳گر کسی یار موافق دارد ای دل باک نیست
درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی
میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.