پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

مقطعات

شمارهٔ ۷

تتبع کردن فانی در اشعار

نه از دعوی و نی از خودنمایی‌ست

چو ارباب سخن صاحبدلانند

مرادش از در دل‌ها گدایی‌ست

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۹جوانمرد از کرم مفلس نگردد
  2. شمارهٔ ۱۰به نزد عقل ز حیوان کم است انسانی
  3. شمارهٔ ۱۱هست عاشق به نمودار چو خاک
  4. شمارهٔ ۱۲دشمنت گر حسود شد نیک است
  5. شمارهٔ ۱۳گر کسی یار موافق دارد ای دل باک نیست
  6. شمارهٔ ۱۴کتاب آن کس که از کس عاریت جست
  7. شمارهٔ ۱۵یا رب چه بناست اینکه باشد
  8. شمارهٔ ۱۶خوش آنکو اندرین دیر مخالف
همه‌ی مقطعات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.