امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۲
دشمنت گر حسود شد نیک است
که به رنج آید او ز فعل بدش
فعل او یار و دشمنش باشد
از پی قصد جسم و جان خودش
امیرعلیشیر نوایی
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۱۴کتاب آن کس که از کس عاریت جست
- شمارهٔ ۱۵یا رب چه بناست اینکه باشد
- شمارهٔ ۱۶خوش آنکو اندرین دیر مخالف
- شمارهٔ ۱۷نکوئی با بدان کمتر کن اما
- شمارهٔ ۱۸از عوام تیره پر حرص دنیا دور باش
- شمارهٔ ۱۹بلبلا مشعوف عشق گل مشو
- شمارهٔ ۲۰کاتبی کز نقطه‌ای بی‌جا گهش
- شمارهٔ ۲۱چو عالم از پی بالا نشستن
درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی
میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.