امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۲۱
چو عالم از پی بالا نشستن
بهر مجلس رود خوش پای‌کوبان
نه عالم جاهلش دان زانکه او را
نماید خوش به جز بالای خوبان
امیرعلیشیر نوایی
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۲۳ز حوض ماهیان دزدند ماهی
- شمارهٔ ۲۴صحبت شاه را چو آتش دان
- شمارهٔ ۲۵معنی شیرین و رنگینم به ترکی بیحد است
- شمارهٔ ۲۶دلا در دور گردون گوشه ای گیر
- شمارهٔ ۲۷چو عزت بایدت ترک طمع کن
- شمارهٔ ۲۸فانیا گر شادیت باید طمع بگسل ز خلق
- شمارهٔ ۲۹ز نظم نکته را نان سلف هست
- شمارهٔ ۳۰هر آنکه از همه اشخاص پر مشقت دهر
درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی
میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.