امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۷
نکوئی با بدان کمتر کن اما
به نیکان بیشتر کن نیکی خویش
به نیک و بد برابر گر کنی لطف
فتد با نیکوان کم با بدان بیش
امیرعلیشیر نوایی
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۱۹بلبلا مشعوف عشق گل مشو
- شمارهٔ ۲۰کاتبی کز نقطه‌ای بی‌جا گهش
- شمارهٔ ۲۱چو عالم از پی بالا نشستن
- شمارهٔ ۲۲سرائی دهر که هر لحظه کاروان دگر
- شمارهٔ ۲۳ز حوض ماهیان دزدند ماهی
- شمارهٔ ۲۴صحبت شاه را چو آتش دان
- شمارهٔ ۲۵معنی شیرین و رنگینم به ترکی بیحد است
- شمارهٔ ۲۶دلا در دور گردون گوشه ای گیر
درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی
میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.