امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۳
گر کسی یار موافق دارد ای دل باک نیست
گر ز دوران مخالف خان زاری باشدش
در دو غم نبود کسی را از جفای دهر اگر
درد را همدرد و غم را غمگساری باشدش
امیرعلیشیر نوایی
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۱۵یا رب چه بناست اینکه باشد
- شمارهٔ ۱۶خوش آنکو اندرین دیر مخالف
- شمارهٔ ۱۷نکوئی با بدان کمتر کن اما
- شمارهٔ ۱۸از عوام تیره پر حرص دنیا دور باش
- شمارهٔ ۱۹بلبلا مشعوف عشق گل مشو
- شمارهٔ ۲۰کاتبی کز نقطه‌ای بی‌جا گهش
- شمارهٔ ۲۱چو عالم از پی بالا نشستن
- شمارهٔ ۲۲سرائی دهر که هر لحظه کاروان دگر
درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی
میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.