پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

غزلیات

شمارهٔ ۶۹ - تتبع مولانا شاهی

پیش جام پر می رخشنده مه را تاب نیست

ساغر خورشید را گر تاب هست این آب نیست

می ستایی واعظا کوثر ز دست حور و عین

خود ز دست ساقی گلرخ شراب ناب نیست

هست قلاب محبت از دل یاران کشش

حاجت پولاد و آهن سر این قلاب نیست

درگه پیر مغانست آنکه رندان سر نهد

گر سجود آنست زین به بهر او محراب نیست

می مده بیهوش دار و ده مرا ساقی که باز

چند شب شد کز غم هجران به چشمم خواب نیست

ای مغنی چون خراش سینه ام خواهی به لحن

کش بروی تار ناخن حاجت مضراب نیست

تا نشستی فانیا از عشق بر خاک سیه

شاه وقتی بر بساطت حاجت سنجاب نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۱ - تتبع مخدومیتیره گشتم هر که آب اندر شراب ناب ریخت
  2. شمارهٔ ۷۲ - ایضا لهدم نقد است مرا کوی مغان باغ بهشت
  3. شمارهٔ ۷۳ - تتبع مخدومیدر شوق لعل تو که دلم خون ناب ریخت
  4. شمارهٔ ۷۴ - تتبع خواجهاز رفتن یارم بود آشوب قیامت
  5. شمارهٔ ۷۵ - ایضا لهدر دلم تیرگی از فرقت مشکین‌خالیست
  6. شمارهٔ ۷۶ - ایضا لهزهی از تاب می گل گل شگفته باغ رخسارت
  7. شمارهٔ ۷۷ - تتبع خواجهزیر نه طاق فلک غیر کجی کار کجاست؟
  8. شمارهٔ ۷۸ - تتبع شیخشام هجران مرا عکس رخ یار کجاست؟
همه‌ی غزلیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.