پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

غزلیات

شمارهٔ ۷۸ - تتبع شیخ

شام هجران مرا عکس رخ یار کجاست؟

بهر آن عکس می آئینه کردار کجاست؟

پی می داشتنم ساقی گل عارض کو

بهر بزم طربم ساحت گلزار کجاست؟

باعث رونق و سرمایه این بزم نشاط

مونس جان من آن دلبر دلدار کجاست؟

صبح وصلم به کجا وعده دهی ای همدم

شام هجران مرا از سحر آثار کجاست؟

ساقیا یک دو قدح بر ده و بیهوشم ساز

زان که در هجر چو می همدم و غمخوار کجاست؟

فانیا دیده به یاران ریایی مفکن

بایدت یار حقیقی تو بگو یار کجاست؟!

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۰ - ایضا لهمنم که کنج خرابات خانقاه منست
  2. شمارهٔ ۸۱ - ایضا لهما را به جز گدایی میخانه کار چیست؟
  3. شمارهٔ ۸۲ - تتبع شیخملک آفاق به جز دیر مغان این همه نیست
  4. شمارهٔ ۸۳ - ایضا لهمرا که جز به خرابات عشق راهی نیست
  5. شمارهٔ ۸۴ - ایضا لهمانده در کوی مغان تا ابدم عاشق و مست
  6. شمارهٔ ۸۵ - ایضا لهدر میکده آنرا که به کف جام شراب است
  7. شمارهٔ ۸۶ - تتبع خواجهز بحر چرخ به کشتی عمر صد خلل است
  8. شمارهٔ ۸۷ - تتبع خواجههرگز گدای میکده از شاه غم نداشت
همه‌ی غزلیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.