پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

غزلیات

شمارهٔ ۸۲ - تتبع شیخ

ملک آفاق به جز دیر مغان این همه نیست

مایه عیش به جز رطل گران این همه نیست

واعظا این همه از باغ جنان قصه مگوی

که من و کوی کسی باغ جنان این همه نیست

دوش گفته‌ست ز بس نعره و آشوبم باز

هست او ورنه علالای سگان این همه نیست

جاه و اقبال جهان جمله حباب است و نمود

بود این سلسله شعبده سان این همه نیست

این همه حسن و لطافت که پریزاد مراست

گر سوی جنس بشر بنگری آن این همه نیست

از زمان هر نفسم صد غم بیداد رسید

ور نه جور و ستم اهل زمان این همه نیست

خاک کویش مگر از چشم ملائک شده نقش

ورنه از چهره عشاق نشان این همه نیست

فانیا جان ده و از محنت هجران واره

حاجت ناله و آشوب و فغان این همه نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۴ - ایضا لهمانده در کوی مغان تا ابدم عاشق و مست
  2. شمارهٔ ۸۵ - ایضا لهدر میکده آنرا که به کف جام شراب است
  3. شمارهٔ ۸۶ - تتبع خواجهز بحر چرخ به کشتی عمر صد خلل است
  4. شمارهٔ ۸۷ - تتبع خواجههرگز گدای میکده از شاه غم نداشت
  5. شمارهٔ ۸۸ - تتبع خواجهیارب آن مُغبَچهٔ شوخ ز میخانهٔ کیست؟
  6. شمارهٔ ۸۹ - در طور خواجهبود آب زده ساحت میدان خرابات
  7. شمارهٔ ۹۰ - تتبع خواجهدل چو پروانه ز شمع رخ جانانه بسوخت
  8. شمارهٔ ۹۱ - تتبع خواجهدید آن که پی من به خرابات فنا رفت
همه‌ی غزلیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.