پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶۷

در کوی تو عاشقان درآیند و روند

خون جگر از دیده گشایند و روند

ما بر در تو چو خاک ماندیم مقیم

ورنه دگران چو باد آیند و روند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶۹دل جز به دو زلف مشکبارش ندهند
  2. رباعی شمارهٔ ۷۰در بند گره‌گشای می‌باید بود
  3. رباعی شمارهٔ ۷۱مازار کسی، کز تو گزیرش نبود
  4. رباعی شمارهٔ ۷۲ای جان من، از دل خبرت نیست، چه سود؟
  5. رباعی شمارهٔ ۷۳حاشا! که دل از خاک درت دور شود
  6. رباعی شمارهٔ ۷۴دل دیدن رویت به دعا می‌خواهد
  7. رباعی شمارهٔ ۷۵ای از کرمت مصلح و مفسد به امید
  8. رباعی شمارهٔ ۷۶یاری که نکو بخشد و بد بخشاید
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.