پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶۴

بی روی تو عاشقت رخ گل چه کند؟

بی بوی خوشت به بوی سنبل چه کند؟

آن کس که ز جام عشق تو سرمست است

انصاف بده، به مستی مل چه کند؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶۶قومی هستند، کز کله موزه کنند
  2. رباعی شمارهٔ ۶۷در کوی تو عاشقان درآیند و روند
  3. رباعی شمارهٔ ۶۸ملک دو جهان را به طلبکار دهند
  4. رباعی شمارهٔ ۶۹دل جز به دو زلف مشکبارش ندهند
  5. رباعی شمارهٔ ۷۰در بند گره‌گشای می‌باید بود
  6. رباعی شمارهٔ ۷۱مازار کسی، کز تو گزیرش نبود
  7. رباعی شمارهٔ ۷۲ای جان من، از دل خبرت نیست، چه سود؟
  8. رباعی شمارهٔ ۷۳حاشا! که دل از خاک درت دور شود
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.