پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۴

افسوس! که ایام جوانی بگذشت

سرمایهٔ عیش جاودانی بگذشت

تشنه به کنار جوی چندان خفتم

کز جوی من آب زندگانی بگذشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۶عالم ز لباس شادیم عریان یافت
  2. رباعی شمارهٔ ۴۷زنجیر سر زلف تو تاب از چه گرفت؟
  3. رباعی شمارهٔ ۴۸در عشق توام واقعه بسیار افتاد
  4. رباعی شمارهٔ ۴۹چون سایهٔ دوست بر زمین می‌افتد
  5. رباعی شمارهٔ ۵۰غم گرد دل پر هنران می‌گردد
  6. رباعی شمارهٔ ۵۱از بخت به فریادم و از چرخ به درد
  7. رباعی شمارهٔ ۵۲گر من روزی ز خدمتت گشتم فرد
  8. رباعی شمارهٔ ۵۳نرگس، که ز سیم بر سر افسر دارد
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.